สมาธิ นั่งสมาธิ นั่งสมาธิเบื้องต้น ธัมมชโย : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 54 / 110

ของพระพุทธองค์คือ สามารถไปสวรรค์ ไปนิพพานได้ด้วย ธรรมกาย เมื่อท่านเดินทางไปถึงไหน ก็เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรอัน ร่มเย็นให้ลูกศิษย์ได้พึ่งพิงตลอดมา และบัดนี้คุณยายก็ได้ไปดี แล้ว โดยทิ้งสังขารหยาบไว้ในเรือนทอ

บทความนี้พูดถึงการเรียนรู้และการเข้าใจคุณธรรมของพระพุทธองค์ในการเข้าถึงนิพพาน ผ่านการฝึกสมาธิและธรรมกาย โดยคุณยายได้เป็นตัวอย่างที่มีชีวิตอยู่ให้เราได้เห็นการบรรลุถึงสภาวะของการรู้แจ้งโลก โดยสามารถรับ

๔ คำนำา หนังสือเล่มนี้ได้จัดทำขึ้น เนื่องมาจากพระเดชพระคุณ พระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ท่านได้เมตตา มาแนะนำธรรมปฏิบัติ และสอบถามประสบการณ์ภายใน ให้กับสมาชิกพระภิกษุที่รักในการปฏิบัติธรรมกลุ่ม

หนังสือเล่มนี้จัดทำขึ้นจากการแนะนำของพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อธัมมชโย) ที่ได้ช่วยให้พระภิกษุกลุ่มหนึ่งมีการปฏิบัติธรรมที่ดีขึ้น โดยรวบรวมอุปสรรคและวิธีการแก้ไขในการเข้าสู่ธรรมะ เพื่อเป็นแนวทางให้กั

๑๑๘ more... int. Zin... Sin แม้ใจไม่ตึงแต่ถ้าร่างกายตึงก็อย่าฝืนทำ ต่อ ให้ลุกไปผ่อนคลายบริหารร่างกายเสียก่อน เพราะถ้าร่างกายไม่สบายก็ยากที่ใจจะสบาย ได้ อย่าตั้งใจมาก เพราะธรรมะภายในมีอยู่ แล้วในตัวของ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการผ่อนคลายร่างกายก่อนการฝึกสมาธิ โดยชี้ให้เห็นว่าหากร่างกายไม่สบาย จะส่งผลต่อจิตใจ การนั่งสมาธิให้สบายๆ และการสังเกตอารมณ์ที่เกิดขึ้นเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในการพบกับความสุข

3. ศีล มาจากคำว่า “สีตะละ” ซึ่งแปลว่า เย็น เพราะผู้ที่รักษาศีล จะมีความเย็นกาย เย็นใจ ดุจดัง บุคคลผู้อาบน้ำชำระกายหมดจดดีแล้ว นั่งพักอยู่ ณ ร่มไม้ใหญ่ ความสงบเยือกเย็นนี้ แม้ผู้ที่อยู่ใกล้ ก็จะรู้สึกป

ศีล มาจากคำว่า "สีตะละ" และ "สิวะ" มีความหมายถึง ความเย็นและความปลอดโปร่ง ซึ่งเป็นผลจากการรักษาศีล ผู้รักษาศีลจะมีความสงบเยือกเย็นและชีวิตที่บริสุทธิ์ ศีลเกี่ยวข้องกับเจตนาในการงดเว้นจากการกระทำที่ไม่

การรักษาศีล มีวัตถุประสงค์สำคัญ 5 ประการ ดังต่อไปนี้ คือ 1. เพื่อเป็นการป้องกันชีวิตของเราในภพชาติปัจจุบัน ไม่ให้ต้องพบกับความทุกข์ ความเดือดร้อน และความเสื่อมเสียอันเนื่องมาจากการเบียดเบียนตนเองและผู

การรักษาศีลมีวัตถุประสงค์ 5 ข้อที่สำคัญ เพื่อป้องกันความทุกข์และสร้างสุขทั้งแก่ตนเองและสังคม รวมถึงการพัฒนาคุณธรรมอย่างสมาธิและปัญญา ศีลทำให้ชีวิตในภพชาตินี้สมบูรณ์และสร้างพื้นฐานที่ดีในภพชาติต่อไป ผู

มีความหมายดังต่อไปนี้ 1. สีเลนะ สุคะติง ยันติ แปลว่า ศีลทำให้ไปสู่สุคติ 2. สีเลนะ โภคะสัมปะทา แปลว่า ศีลทำให้มีโภคทรัพย์ 3. สีเลนะ นิพพุติง ยันติ แปลว่า ศีลทำให้ไปพระนิพพาน โดยเฉพาะในข้อ 3 นี้ หมายควา

ศีลมีความหมายว่าทำให้ไปสู่สุคติและพระนิพพาน โดยเฉพาะการปฏิบัติตามศีลเป็นสิ่งจำเป็นในการเข้าถึงพระนิพพาน ศีลมีบทบาทเป็นพื้นฐานของสมาธิและปัญญา การรักษาศีลทำให้เกิดความบริสุทธิ์ทางกาย วาจา ใจ ช่วยสร้างค

เนื้อหาบทที่ 10 สาระสำคัญของการเจริญภาวนา 10.1 การเจริญภาวนาเป็นงานสำคัญ 10.2 การเจริญภาวนาเป็นของสากล 10.3 ความหมายของการเจริญภาวนา 10.4 ประเภทของภาวนา 10.4.1 สมถภาวนา 10.4.2 วิปัสสนาภาวนา 10.5 คำที่

บทที่ 10 นำเสนอสาระสำคัญของการเจริญภาวนา โดยแบ่งเนื้อหาเป็นส่วนต่าง ๆ ได้แก่ ความหมายและประเภทของการเจริญภาวนา เช่น สมถภาวนาและวิปัสสนาภาวนา รวมถึงคำที่เกี่ยวข้อง เช่น กรรมฐานและสมาธิ พร้อมทั้งอธิบายค

อนัตตะ มีอรรถาธิบายแสดงไว้ว่า ธรรมชาติใดย่อมเห็นแจ้งในขันธ์ 5 โดยประการต่างๆ มี อนิจจะ ทุกขะ อสุภะ ฉะนั้นธรรมชาตินั้นชื่อว่า วิปัสสนา วิปัสสนา มี 3 ประการ คือ 1) วิปัสสนาญาณที่มีการกำหนดรู้ในสังขารธรร

การเจริญภาวนาประกอบด้วยถ้อยคำสำคัญ อนัตตะ วิปัสสนาที่มุ่งพัฒนาทักษะด้านปัญญาเพื่อปล่อยวางจากกิเลส โดยมีกรรมฐานเป็นการฝึกอบรมจิตเพื่อการบรรลุฌานและนิพพาน กรรมฐานแบ่งออกเป็นสมถะและวิปัสสนา รวมถึงวิธีการ

ถึงแม้เป้าหมายชีวิตในระดับที่ 3 จะทำได้ยาก แต่ถึงอย่างไร บุคคลก็ควรตั้งเป้าหมายชีวิตทั้ง 3 ระดับพร้อมกันไป ทั้งนี้เพราะฆราวาสที่ตั้งอยู่ในโลกิยสัมมาทิฏฐิอย่างมั่นคงสม่ำเสมอ ย่อมมีโอกาสบรรลุ เป้าหมายระ

เนื้อหาเกี่ยวกับการตั้งเป้าหมายชีวิตในสามระดับที่คนควรตั้งไว้พร้อมกัน โดยเฉพาะการทำความดีเพื่อสร้างบุญและชำระล้างจิตใจจากกิเลส ซึ่งมีสามประเภทคือ โลภะ โทสะ และโมหะ วิธีที่จะเอาชนะกิเลสคือการสั่งสมบุญผ

3.3 จุดมุ่งหมายของการรู้จักธรรม การได้ศึกษาธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มีอยู่ในพระไตรปิฎก ก็เพื่อรู้ให้ได้ว่าพระองค์ ทรงสอนอะไร จะได้นำความรู้นั้นมาเป็นกรอบให้ชีวิตดำเนินไปได้ถูกต้องตรงทาง คืออย่างน

การศึกษาธรรมะจากพระไตรปิฎกมีเป้าหมายในการนำความรู้มาปรับใช้ในชีวิต เพื่อสร้างบุญและหลีกเลี่ยงบาปกรรม ซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนให้เข้าใจความจริงของโลกและชีวิต โดยมีหลักการที่สำคัญ เช่น กฎไตรลักษณ์

การจะเข้าใจนัยได้ดีและรวดเร็วที่สุด ก็โดยการนำไปปฏิบัติ เพราะเราจะพบกับประสบการณ์จริง เมื่อเกิดข้อสงสัยก็สอบถามกับครูผู้ทรงภูมิรู้ภูมิธรรม หรือพระอาจารย์ดังที่กล่าวไว้แล้วข้างต้น ซึ่งการ หมั่นเข้าหา ส

การเข้าใจนัยได้ดีและรวดเร็วที่สุดคือการนำไปปฏิบัติ โดยสอบถามกับครูผู้ทรงภูมิรู้ การฝึกปฏิบัติที่สำคัญสำหรับฆราวาสคือการละกิเลสใหญ่ 3 ตระกูล ได้แก่ โลภะ โทสะ และโมหะ โดยใช้วิธีต่างๆ เช่น การให้ทานเพื่อ

“ปล่อยอารมณ์ทั้ง 6 คือ รูปารมณ์ สัททารมณ์ คันธารมณ์ รสารมณ์ โผฏฐัพพารมณ์ ธัมมารมณ์ ใจหยุด นิ่ง เฉย ไม่ไปแตะ ไปเกี่ยวกับอารมณ์ เหล่านั้น ไม่ไปกินอารมณ์เหล่านั้น ไม่ไปเอารสของอารมณ์เหล่านั้นมา พินิจพิจา

ในบทเรียนนี้เสนอการปล่อยอารมณ์ทั้ง 6 ได้แก่ รูปารมณ์ สัททารมณ์ คันธารมณ์ รสารมณ์ โผฏฐัพพารมณ์ และ ธัมมารมณ์ โดยใจควรหยุด นิ่ง และพินิจพิจารณา ปัจจัย 4 คือ อาหาร หนังสือ และเสนาสนะ ซึ่งเมื่อใช้ต้องพิจา

7.5.1 ความสำคัญของกาลทั้ง 4 การเป็นผู้รู้จักกาล หมายถึง การรู้จักเวลาอันสมควรในการทำกิจทั้ง 4 ประการ คือ การเรียน การสอบถาม การประกอบความเพียร และการหลีกออกเร้นให้สมบูรณ์ 1) การเรียน หมายถึงการศึกษาเล

เนื้อหาอธิบายถึงความสำคัญของการรู้จักกาลทั้ง 4 เพื่อการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา การเรียนรู้พระธรรมวินัย การสอบถามหัวข้อธรรมที่สงสัย การประกอบความเพียร และการหลีกออกเร้นอย่างสมบูรณ์ โดยเน้นที่การเพิ่มพูนค

8.6 วิธีการวางตัวกับบุคคลทั้ง 4 กลุ่ม 8.6.1 วางตัวอย่างไรให้เหมาะสม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสถึงการวางตัวกับกลุ่มคนทั้ง 4 กลุ่ม ไว้ 5 ลักษณะ คือ การเข้าไปหา การยืน การกระทำ การนั่ง และการนิ่ง ในอาการทั้

เนื้อหาเกี่ยวกับการวางตัวของพระภิกษุต่อกลุ่มคน 4 กลุ่ม โดยอธิบายถึง 5 ลักษณะการกระทำที่เหมาะสม ได้แก่ การเข้าไปหา การยืน การกระทำ การนั่ง และการนิ่ง โดยยกตัวอย่างจากการบิณฑบาตของพระภิกษุซึ่งต้องเข้าไป

เมื่อพระภิกษุเป็นผู้ทรงภูมิรู้ภูมิธรรมก็สามารถทำหน้าที่เป็นกัลยาณมิตรให้แก่ญาติโยมได้เป็นอย่างดี เพราะได้ฝึกฝนตน จนรู้จัก เข้าใจในตนเอง เมื่อเข้าใจตนเองเสียแล้ว ย่อมเข้าใจผู้อื่นไปด้วย เพราะทุกคน ล้วน

ในบทความนี้กล่าวถึงบทบาทของพระภิกษุในการเป็นกัลยาณมิตรให้แก่ญาติโยม การฝึกปฏิบัติเพื่อความบริสุทธิ์ในกาย วาจา ใจ และวิธีการปฏิบัติที่เหมาะสมสำหรับฆราวาส รวมถึงความสำคัญของการทำทาน การรักษาศีล และการเจ

สัมพุทธเจ้าถึงสามัญญผลที่ละเอียดประณีตยิ่งขึ้นไป 5.3 พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงประกาศพระพุทธคุณ ก่อนที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะทรงแสดงสามัญญผลที่ละเอียดประณีตยิ่งขึ้นไปนั้น พระองค์ได้ รับสั่งกำชับให้พระเจ้าอ

บทความนี้พูดถึงการประกาศพระพุทธคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าโดยมีพระเจ้าอชาตศัตรูเป็นผู้ฟัง โดยทรงอธิบายถึงสภาพของพระองค์ในฐานะพระอรหันต์และนำเสนอสัจธรรมอันงดงามที่พระองค์ได้เผยแพร่ให้กับมนุษย์และเทวดา ซึ

คือ 5.4.4 ทรงเป็นผู้เสด็จไปดีแล้ว พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพระนามว่า “สุคโต” แปลว่า “ผู้เสด็จไปดีแล้ว” มีความหมายเป็น 4 นัย 1) เสด็จไปดี 2) เสด็จไปถูกต้อง 3) เสด็จไปสู่ฐานะที่ดี 4) เสด็จไปงาม 1) เสด็จไปด

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงพระนามว่า 'สุคโต' แปลว่า 'ผู้เสด็จไปดีแล้ว' มีความหมาย 4 นัย ได้แก่ เสด็จไปดี, เสด็จไปถูกต้อง, เสด็จไปสู่ฐานะที่ดี, และเสด็จไปงาม โดยพระองค์ทรงประพฤติดีในหลายชาติ จึงดำเนินผ่านอ

2) สัตวโลก หมายถึง สัตว์ผู้ไปเกิดมาเกิดโดยอาศัยขันธ์ 5 3) โอกาสโลก หมายถึง โลกภายนอก คือ แผ่นดิน มหาสมุทร จักรวาลทั้งปวง ซึ่งสัตว์ทั้งหลาย ที่อาศัยขันธ์ 5 ก็อาศัยอยู่ในโอกาสโลกนี้อีกชั้นหนึ่ง ที่ว่าพร

ในเนื้อหานี้ได้เสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับสัตว์ผู้เกิดโดยอาศัยขันธ์ 5 และโลกภายนอกที่สัตว์อาศัยอยู่ การที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงรู้แจ้งโลกคือการเข้าใจถึงจริต อัธยาศัย และองค์ประกอบของจักรวาล พระองค์ทรงมี

จะเห็นได้ว่า จุดมุ่งหมายที่แยบคายของ 2 แนวทางหลังนี้ ก็เพื่อป้องกันอาสวะอันจะบังเกิดขึ้น ในตนรวมทั้งผู้อื่นด้วย เมื่อตรัสสอนในเชิงให้ละและป้องกันกิเลสแล้ว พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงสอนถึงวัตถุประสงค์ ท

เนื้อหาอธิบายถึงจุดมุ่งหมายในการบริโภคอาหารของพระภิกษุที่มุ่งหวังเพื่อยังชีวิตและการศึกษาไตรสิกขา รวมถึงการใช้เสนาสนะเพื่อบำบัดความร้อนหนาวและหลีกเลี่ยงอันตราย โดยไม่ควรใช้เสนาสนะอย่างฟุ้งเฟ้อเพื่อป้อ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบพยาบาทเหมือน “โรค” ผู้ที่เป็นโรคต่างๆ ย่อมมีความทุกข์ มีความเจ็บป่วย ไม่สบายทั้งกายและใจ เมื่อจะทำการสิ่งใดก็ต้องฝืนทำด้วยความทรมาน ยากที่จะพบ ความสุขความสำเร็จได้ฉันใด ผู้

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบพยาบาทเหมือนโรค หลายคนที่มีพยาบาทย่อมมีความทุกข์และเจ็บปวดในกายและใจ จึงต้องฝืนทำทุกอย่างด้วยความทรมาน ซึ่งทำให้ยากที่จะพบความสุข ในขณะที่ผู้ที่มีความหดหู่และความฟุ้งซ่านย่